Een gemeente van kringen

Door dominee Frans van Velzen, teamlid Houses Of Love

Door het coronavirus gaat zo’n beetje alles anders. Weinig gaat meer vanzelf. Ook het kerkzijn. Wie had ooit kunnen denken dat we al maanden niet meer kunnen samenkomen op een manier die de eeuwen doorstaan heeft? Zelfs in de tweede wereldoorlog kon het.

Kerkzijn kan op dit moment niet zo grootschalig als eerder. Hooguit digitaal kunnen nog duizenden ‘samenkomen’ – of beter: samen kijken. En niet eens allemaal op hetzelfde moment. Opeens mag je alleen komen als je achternaam begint met een letter van bijvoorbeeld L-Z en je je vooraf registreert. En zingen, mag en kan dat wel? Onze grootschalige kerkdiensten en samenkomsten verlopen opeens heel anders.

Kerkgang staat onder druk

Niet alleen corona stelt kerkzijn voor een uitdaging, deze na-christelijke tijd sowieso. Lid zijn van een kerk en kerkgang staan onder druk. Of dat nu traditionele diensten of hippe megakerken betreft. We zijn kritische consumenten geworden, willen preek en lied op onze manier. En anders zoeken we wel verder.

Verbondenheid versus high quality

Ik zie twee tegengestelde bewegingen. Aan de ene kant zoeken we high quality preken en muziek. Daarvoor moet je meestal in een grote gemeente zijn. Aan de andere kant verlangen we naar verbondenheid met medegelovigen. Daarvoor moet je meestal in een kleine gemeente zijn. Dat bijt elkaar.

Veel gemeenten zoeken het in kerkzijn met een grootschalige dienst op zondag. Daar wordt alles uit de kast gehaald om mensen aan te spreken met hippe band en dito preektijger. Daarnaast proberen ze te voorzien in verbondenheid door kleinschalige kringen doordeweeks. In de hoop dat mensen elkaar daar zien en kennen. Maar meestal gaat onevenredig veel tijd, geld en aandacht naar de diensten, gehouden op een aparte dag (de zondag) in een apart gebouw (de kerk). En de kringen hangen er wat bij.

Gemeente van kringen versus gemeente met kringen

Hoe zou het zijn om dit om te keren? Om niet een gemeente-met-kringen te zijn, maar een gemeente-van-kringen-met-een-centrale-dienst? Voel je dat het zwaartepunt zo anders komt te liggen? Ik besef dat dat veel meer vergt van ons als gelovigen. Je kunt niet meer achteroverleunen in de kerk en bepalen wat jij ervan vindt. Maar je neemt je verantwoordelijkheid om je huis en je hart open te stellen. Om in alle kwetsbaarheid gasten voor te gaan als leerlingen van Jezus. In de hoop dat zij ook zijn leerlingen worden, dat ze daarin groeien.

Waarom thuis? Omdat dat niet op een aparte dag in een apart gebouw is, maar middenin het dagelijks leven. Het leven dat niet-gelovigen ook kennen. Daar gaat het op een natuurlijke manier over werk, relaties, hobby’s. Over de levensvragen die je ervaringen je stellen. En omdat je thuis niet wegkomt met je mooie zondagse gelaat, gewaad en gepraat. Dat Jezus je Heer is moet blijken in het leven van alledag, in hoe jij dat invult. In de hoop dat anderen proeven dat dat het navolgen waard is.

Welk spoor past bij jou?

Hoe zou je dat kunnen doen met je kerk? Hoe zou het zijn om met je kerk mee te doen met Houses Of Love?

We denken aan drie sporen, zodat de leden van je kerk kunnen kiezen wat bij hun, hun eventuele huisgenoten en natuurlijk wat bij mogelijke gasten past.

  • Spoor een is gastvrijheid. Ga samen eten of een bakkie doen. Of organiseer een spelavond of zoiets. Iets met een heel lage drempel.
  • Spoor twee is bemoediging. Wees een luisterend oor voor wie dat nodig heeft.
  • Spoor drie is geloven. Steek een kaars aan. Open samen de Bijbel. Of bid voor en met je gasten. Laat ze kennismaken met het evangelie.

Interesse om mee te doen?

Laat je gegevens achter op onze website, dan nemen wij zo snel mogelijk contact met je op.